زنجیرعشق...........گرفتار عشق........

جاده ه ه ه ه ه

fereshtehdel — Mon, 11 Aug 2008 07:17:18 GMT

جاده گفتی یعنی رفتن ؟
جاده یعنی تکرار همین واژه ؟
دریغ
دوست دانایم دانا باش
که حقیقت بس غمنکتر است
جاده رفتن نیست
که تو بتوانی با آسانی
چند کمند
سوی آفاقی چند
از پی صید ابعاد زمان اندازی
که به دام آری آهوهای می روم و خواهم رفت و خوا...
که به بند آری آهوهای چست زمان را
جاده رفتن نیست
جاده مصدر نیست
جاده تکرار یک صیغه ی غربت بار است
جاده یک صیغه که تکرارش
گردبادی است که با خود خواهد برد
که برد
هر چه برگ و بر باغ دل تو
هر چه بال و پر پروانه ی پندار مرا
جاده رفتن نیست
جاده طومار و نواری نه و جوباری
جاده یعنی رفت
رفت
رفت
همین

رضا تولدت مبارک

fereshtehdel — Mon, 11 Aug 2008 04:15:18 GMT

تولد تو تولد همه خوبیهاست
تولد تو آغازیست برای یه دنیا مهربانی
تولد گذشت
تولد مهربانی
تولد فداکاری
تولد همه پاکیها
تولد احساس
تولد دوست داشتن
تولد خوشبختی
تولد امید
تولد ارامش
تولد یک فرشته
تولد یک زیبایی
تولد بهار
تولد زلالی دریا
تولد عشق
تولد یک انسان به تمام معنا واقعی
تولد تمام روزهای قشنگ زندگی
تمام واژه ها برای توصیف خوبی های تو حقیرند
و هنوز جمله ای که بشه تو رو باهاش وصف کرد متولد نشده

رضا عزیزم تولدت مبارک

یکی بود یکی نبود. غیر از خدا هیچکس نبود. چند سال پیش توی همچین روزی در یکی از شهرهای مشرق زمین یه اتفاق خیلی مهم به وقوع پیوست و اونم این بود که خدای مهربون یکی از بهترین هدیه هاش رو فرستاد روی زمین.

اون هدیه ی قشنگ یه پسر کوچولوی بامزه و شیرین بود. که بودنش به همه امید زندگی میداد.

وقتی که پسر کوچولوی قصه ما آواز میخوند تمام دنیا ساکت میشدن تا صدای قشنگش رو بشنون حتی پرنده ها هم دیگه آواز نمی خوندن. خورشید یادش میرفت بره و شب رو بیاره چون غرق صدای قشنگ پسر کوچولو میشد. ماه و ستاره ها میومدن کنار خورشید و با تابوندن نورای قشنگ و رنگارنگشون به روی صورت زیبای پسر کوچولو اونو همراهی میکردن.

سالها از آن روزا گذشت. حالا پسر کوچولوی قصه ما برای خودش مرد شده! بزرگ شده! ولی هنوزم زیبایی سحرانگیزش چشما رو خیره میکنه. هنوزم وقتی که اواز میخونه همه اون قدر غرق صداش میشن که یادشون میره نفس بکشن. دیدن بعضی وقتا وسط روز یه دفعه آسمون تاریک میشه؟ اسمش رو گذاشتن" کسوف" حتما میدونین. میدونین دلیلش چیه؟! آخه اون لحظه ای که این اتفاق میافته پسر خوشگل قصه ما داره آواز میخونه و شب که تحملش برای دیدن پسر و شنیدن صدای قشنگش تموم شده یه دفعه خورشید رو هل میده توی تاریکی تا فقط برای چند لحظه بیاد توی آسمون!

فکر کنم امروز هم کسوف بشه. ولی این دفعه دلیلش یه چیز دیگست. آخه میدونین امروز تولد پسر خوشگل قصه ماست.

امروز شب میاد کنار خورشید می ایسته و دستشو میندازه دور گردن! ستاره ها هم یکی یکی میان و خودشون رو تو دل شب جا میکنن.

آخه می خوان همه با هم تولد پسر رو بهش تبریک بگن!

حالا دیگه نوبت کیک

واما موسیقی و رقص

رضا قلبم را با تمام وجودم به تقدیم میکنم و این هدیه من به تو

رضا بیست و هشتمین بهار زندگیت مبارک دوستت دارم

دوستت دارم

ای دل من

fereshtehdel — Sun, 20 Jul 2008 08:53:18 GMT

دلی دارم زمحنت پاره پاره کجا این پارگی ها داره چاره

کنم از دست عشقت پینه دوزی که شاید دوزم این دل را دوباره

دلا عشق تو گنجی بس گران است ولی دریای رنجش بیکران است

نه آن گنج و نه این رنج تو ای دل اگر چه هر دو لازم در جهان است

دلا دست از سرم بردار بی دین چه می خواهی زمن ، بیچاره ، مسکین

تو که با چشم من داری سر وسر دمی هم رنگ رخسار مرا بین

رضا جان

دلم را رسته کل سازم برایت دهم آبش زچشم خود به غایت

ولی با دیدن روی تو آن را کنم پرپر بریزم زیر پایت

دل بیمار من تب داره از عشق دل تب دار من بیماره از عشق

به فریاد دل زارم شتابید که حال و روز این دل زاره از عشق

ذغال دل ، چه خوش با آتش غم بسوزد در اجاق سینه هر دم

خدایا کن اجاق سینه را کور که گردد شر غم ها از سرم کم

چشمان تو شناسنامه من است

fereshtehdel — Sat, 19 Jul 2008 11:02:19 GMT

گرفتاریم در وابستگی ها که باشد عامل دل خستگی ها

خوشا بی قید و آزادی ای دل که دل بستن کشد وارستگی ها

لالایی کن ، دل غم پرور من که آوردی بلاها برسر من

لالایی کن که ارزامش بگیرم زدستت ای دل خوش باور من

گرفتم راه صحرا را که شاید دل دیوانه از غم فارغ آید

ندانستم که عشق آتشینت (رضا) نمیخواهد دمی ترکم نماید

اگر روی «تو» می دیدم چه می شد دگر هجرت نمی دیدم چه می شد

اگر با دست دل از باغ حسنت هزاران خوشه می چیدم چه می شد

چو تیر عشق برقلب من خورد دل پر آتشم را همرهش برد

ولی بال و پرش را چونکه بشکست به زیر پای تو پرپر زنان مرد«رضا»

fereshtehdel — Mon, 07 Jul 2008 05:12:18 GMT

تقديم به کسي که مثل هيچ کس نيست*

می دانم از تو نوشتن برایم کاری بس دشوار است ولی می خواهم بگویم راز درونم را آنچه را که مرا اینگونه در غل و زنجیر مهر تو اسیر کرده است.
نمی دانم از کجا شروع کنم توصیف مهربانی هایت و بی همتایی ات یا بازگو کردن درد درونم
کاش می دانستی چقدر مهربانی و خوب کاش وسعت پاکی را در دو چشم یگانه ات می دیدی!
قلم در دستانم سرگردان می شود وقتی قلبم می خواهد از بخشندگی های تو واژه ای را بر سپیدی کاغذ جاری کند...
چه می توانم بگویم چه بگویم وقتی گوش شنوایی نیست! تو آنقدر در مهربانی غرق شده ای که نمی توانی وسعت دوست داشتن مرا ببینی!
من چه می توانم بکنم که قلب کوچکم با مهر پایان ناپذیر تو تسخیر شده است!
چه می توانم بکنم وقتی اشک چشمانم و هراس قلبم و لرزش دستانم نمی گذارند حتی من تصمیم بگیرم......... فقط می دانم آنقدر از این دنیا و آدمیان فریبکار آن بیزارم که اگر بهانه وجود تو نبود مرگ را...........
کاش بدانی چقدر دلتنگ و تنها و غمگینم به آسمان می نگرم مثل دل من تیره و تار است ماه هم مثل ستاره قلب من معشوقش را در نمی یابد

!زمین را لمس می کنم تا شاید استقامت آن را بیاموزم ولی آن هم مثل قلب من از آتش عشق گرم و سوزان است!
خود را به باد می سپارم تا مرا به دیار فراموشی ها بسپارد ولی او هم میل سفر ندارد چرا که مثل چشمان دلم جادوی عشق فرشته ای شده که پای رفتن او را طلسم کرده.........
بیش از این حال درونم در قالب کلام و واژه نمی گنجد!!!!!!!!!

دوستت دارم رضا